{"id":435,"date":"2018-05-19T02:16:11","date_gmt":"2018-05-19T00:16:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.prikanowski.nl\/swcp\/?p=435"},"modified":"2018-05-31T20:53:09","modified_gmt":"2018-05-31T18:53:09","slug":"20180518-lynmouth-combe-martin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/devoortsoftware.nl\/swcp\/nl\/20180518-lynmouth-combe-martin\/","title":{"rendered":"20180518 Lynmouth – Combe Martin"},"content":{"rendered":"

Datum: 20180518<\/p>\n

Tijd: 9:35 – 18:20 uur<\/p>\n

Afstand: 27,7 km<\/p>\n

Overnachting: Blair Lodge, Combe Martin<\/p>\n

Wandeling<\/h4>\n

\"\"Vandaag begint goed, ik spaar me de eerste klim uit door met de Clif Railway<\/a> naar boven te gaan (van Lynmouth naar Lynton). Daarvoor moet ik wel even wachten, de Clif Railway gaat pas om 10:00 uur open hoor ik van de mensen die er werken. Ik klets een tijdje met de werknemers \/ vrijwilligers en leer dat de Clif Railway geen stroom gebruikt. Alles gaat met water uit het riviertje dat boven op de heuvel stroomt. Er zijn twee treinen en die zijn gekoppeld. Als \u00e9\u00e9n trein omhoog moet, dan wordt zijn watertank leeg gelaten, die van de andere trein is inmiddels gevuld. Simpel, doeltreffend en heel groen.
\nHet laatste kwartiertje kijk ik eerst nog even in de haven van Lynmouth rond.
\nAangezien er nog genoeg geklommen wordt vandaag, voel ik me er helemaal niet schuldig over dat ik deze klim oversla \ud83d\ude42<\/p>\n

\"\"Daarna gaat het over een wandelpad langs de heuvels en langs de zee. Hier zijn een heleboel wandelaars. Maar dat wordt gaande weg minder. Na verloop van tijd kom ik bij de Valley of Rocks aan. Hier ga ik naar boven om van het uitzicht te genieten. Dan verder langs Lee Abbey. Het pad loopt nu over een weg, maar er is een alternatieve route de meer de kust volgt en door de weilanden gaat. Uiteraard kies ik hiervoor.<\/p>\n

Net voordat afsla kom ik nog\u00a0drie andere wandelaars tegen. We kletsen even en daarna gaan zij via de weg verder en ik via de alternatieve route. De alternatieve route is veel leuker (en veel zwaarder) dan de route ober de weg. Ik loop via weilanden met schapen en via achteraf paadjes langs de kust. Na verloop van tijd kom ik weer terug op de weg. Deze blijf ik een tijdje volgen totdat ik weer een pad inga dat uiteindelijk naar beneden loopt.<\/p>\n

\"\"Beneden aangekomen, staat er een wegwijzer die de richting aangeeft naar America, Russia, Iceland en New Zealand. Hier kom ik de drie wandelaars weer tegen en we maken een praatje en de nodige grappen over de wegwijzer. Daarna ga ik weer verder, zij hebben een iets langzamer tempo. Later zal ik de drie musketiers nog vaker tegenkomen.<\/p>\n

\"\"Na een hele tijd kom ik bij Heddon Valley aan. Hier loop ik eerste naar Heddon Beach. Hier staat nog een lime kiln (kalkoven) uit vroeger tijden. Als ik weer terug op het pad ben, kom de drie musketiers weer tegen, ze zitten te rusten op een bankje. We maken weer een praatje en daarna loop ik verder naar de Hunter’s Inn. Ik volg het riviertje, de Heddon, en na een kleine omleiding (het pad naar de herberg is afgesloten omdat er een joekel van een boom omgevallen of omgezaagd is) kom ik bij mijn rustplaats aan.
\nHier neem ik een pint en een welverdiend half uurtje rust. Aan een andere tafel zit een wandelaarster die ik gisteren en vandaag al diverse keren tegen ben gekomen. Als ze weggaat, komt ze een praatje maken. Ze loopt iedere dag rondjes omdat ze weer bij haar auto uit wil komen. Ze gaat nu weer terug naar Lynmouth, via een andere route.<\/p>\n

Na mijn rust gaat het weer verder. Ik loop via een andere route naar het pad terug. Dan gaat het steil omhoog, Peter Rock rond. Dit is een redelijk link stukje, de klif gaat steil omlaag en het pad is maar zeer smal. Ik blijf nu een flink stuk langs de heuvel lopen op een smal pad met links struiken en de heuvel die verder omhoog gaat en rechts vooral heuvel die omlaag gaat (en het laatste stuk gaat strak omlaag). Nadat het pad een stukje landinwaarts is gegaan, loop ik langs weilanden over een wat breder gras pad. Af en toe gaat het door de wei omdat het pad niet meer begaanbaar is. Ook hier zijn omleidingen geregeld.
\n\"\"Uiteindelijk gaat het weer helemaal naar beneden. Daar steek ik een beekje over en daarna gaat het, zoals gebruikelijk, weer heel steil omhoog, naar Great Hangman deze keer. Het steile stuk duurt gelukkig niet al te lang en de rest van de stijging naar Great Hangman gaat een stuk geleidelijker. Great Hangman is de hoogste zee klif van Engeland en dus ook het hoogste punt van het South West Coast Path (318m).
\nNet voor ik helemaal boven ben, kom ik de drie musketiers weer tegen. We kletsen weer wat en ik ga verder naar de top. Boven aangekomen, vind ik een cairn, een flinke stapel stenen, maar helaas geen bankje (die zie je anders wel overal). Dan maar op de stenenhoop zitten en uitrusten. Dat heb ik wel verdient na deze klim. De drie musketiers halen me weer in en tijdens de afdaling van Great Hangman lopen we min of meer bij elkaar. Min of meer, want iedereen doet alles in zijn eigen tempo.<\/p>\n

\"\"De afdaling is behoorlijk zwaar. Ik voel mijn linker knie protesteren. Uiteindelijk komen we echter allemaal onder in Combe Martin aan. Snel naar de B&B voor een douche en daarna het dorp in om iets te eten.<\/p>\n

De route van vandaag was behoorlijk pittig. Ik heb een aantal extra’s gedaan, maar niet alles. Al met al heb ik weer een dikke 27 kilometer gelopen.<\/p>\n

’s Avonds kom ik de drie musketiers weer tegen in de Dolphin Inn, waar ik ga eten. Hier hebben we meer tijd om te kletsen en dat doen we dan ook.<\/p>\n

Weer<\/h4>\n

Het was vandaag alweer geweldig weer, zonnig en soms zelfs een beetje te warm. Ik had weer mijn dunne jack aangedaan en ook deze keer vrij snel uitgetrokken en in mijn rugzak gestopt. Later heb ik het echter weer aangedaan om niet te verbranden (shirt zonder mouwen en zo).<\/p>\n\r\n\t\t

\r\n\t\t\t
\r\n\t\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t\t
© OpenStreetMap<\/a> contributors<\/span><\/div>\r\n\t\t\t<\/div>\r\n\t\t\t<\/canvas>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t\r\n\t\t